İmplant Üstü Protezler

İmplantlar yerleştirildikten sonra protez ne zaman yapılabilir?

İmplantlar uygulamadan sonra kemik ile kaynaşması (osteointegrasyon) için, eğer ileri uygulamalar yapılmamış ise; hastanın yaşı, kemik kalitesi ve sistemik durumuna bağlı olarak 4 hafta ile 12 hafta arasında değişen kemik iyileşme süresi gerekmektedir. Günümüzde kullanılan implantların yüzey özelliklerinin gelişmesiyle, eğer implant kemiğe bağlı olarak yeterli kuvvet ile yerleştirilebilmiş ise fonksiyona geçmeyen veya bazı durumlarda fonksiyonda olan geçici implant üstü protezler yapılabilmektedir.

İmplant üstüne yapılacak protezin zamanını belirleyen birçok faktör vardır. Diş hekiminiz ayrıntılı değerlendirme sonrası doğru zamanlamayı, sizin beklentilerinizi de dikkate alarak belirleyecektir.

Aynı gün implant üstü protez takılabilir mi?

Diş implantı uygulamalarında en güncel konu olan hemen (immediat loading) ve erken (early loading) yükleme uygulamaları son dönemlerde giderek yaygınlık kazanmaktadırlar. Konvansiyonel implant uygulamalarında cerrahi işlemi takiben ortalama 12 hafta iyileşme süreleri beklenilip sonrasında protetik aşamaya geçilmektedir. İmplantasyondan sonra implanta yük uygulamadan belirli bir süre beklenilmesindeki amaç, çevre kemik dokusunun yeterince mineralize olarak protetik yükleri karşılayacak hale gelmesidir.

Bilimsel implantolojinin ilk yıllarında Göteburg Üniversitesinden Dr.Branemark ve arkadaşlarının ortaya attığı bu görüş doğrultusunda, kemik ile titanyum implant arasında osseointegrasyonun gerçekleşmesinin beklendiği iyileşme süresinin ne kadar olması gerektiği konusunda detaylı bir bilgi birikimi olmaksızın, yine aynı araştırıcı grubu tarafından ampirik olarak saptanan 12 haftalık süreler benimsenmiş ve genel kural haline gelmiştir. Ancak, tedavinin bu şekilde zamana yayılması arzu edilmeyen bir durum ortaya çıkardığı için araştırıcılar bekleme sürelerinin kısaltılması için yöntemler geliştirmeye çalışmışlardır.

“Hemen yükleme” terimi implant ekimi ardından aynı işlem sırasında veya birkaç gün içerisinde implantın üzerine geçici protez veya asıl protezin uygulanarak yüklemenin başlatılmasını tanımlamaktadır.

”Erken yükleme” ise konvansiyonel iyileşme sürelerinin öne alındığı yükleme zamanlarını tanımlamaktadır. Hemen yükleme aslında çok yeni bir uygulama değildir. 1908’de Greenfield’in ilk patentini aldığı diş implantından 70’li yılların başında yaygınlaşan Linkow’un blade implantlarına kadar olan dönemde implantlar yerleştirmeyi takiben üzerlerine protez yapılarak kullanılmaktaydı. Sonraları İsveçli araştırıcıların bilimsel kriterleri geliştirmesi ile osseointegrasyon konsepti ve onun gereği olduğuna inanılan iyileşme süreleri ortaya çıkmıştır. Bu genel kabule karşın Ledermann tarafından 70’li yılların sonunda ortaya atılan hemen yükleme konsepti, İsveç ekolü prensiplerinin ağırlığı altında revaç bulamamış, ancak araştırıcıların 90’lı yıllarda tekrar konu ile ilgilenmeleri üzerine uluslararası yayınlarda yer almaya başlamıştır. Bu makalede erken-hemen yükleme uygulamalarının endikasyon tipleri ve kriterleri ele alınmıştır.

Konvansiyonel bilgilere göre erken yükleme, kaçınılması gereken ve implant kaybına yol açan sebepler arasında yer almaktadır. Klasik implantoloji bilgisine göre implant-kemik arayüzünde osteogenezis kaybına sebep olan nedenler şöyle sıralanabilir:

Travmatik cerrahi,

Erken fonksiyon,

Düşük konak cevabı yaratan implant materyali kullanılması,

Çevre kemikte uygun olmayan gerilme yoğunlaşmalarına yol açan dizayn, olarak gösterilmiştir.